Sporty Ekstremalne

Nurkowanie

Nurkowanie to sport, który wymaga dużej odporności i świetnej kondycji. Do nauki nurkowania konieczny jest instruktor i wiele godzin ćwiczeń, a także sporej wiedzy i umiejętności obsługi sprzętu. Nurkowania nie można się uczyć samemu, bo jest to zdecydowanie niebezpieczne i praktycznie gwarantuje, nawet jeśli nie śmierć, to kalectwo. Dodatkowo pamiętać trzeba, że ten sport do najtańszych nie należy, kosztowny jest przede wszystkich sprzęt, ale również lekcje nurkowania. Niemniej jednak wszelkie nakłady, zarówno te dotyczące wkładu pracy, jak i nakładów finansowych prowadzą ostatecznie do niezapomnianych wrażeń i cudownych widoków, na jakie nikt z powierzchni nie ma najmniejszej nawet szansy. Nawet najlepszy film przyrodniczy nie oddaje tego, co może zobaczyć nurek pod wodą. Jeśli zatem ktoś czuje, że to jego sport, to nie powinien się wahać, z pewnością wszelkie pokonane trudności są warte efektu. W końcu niewielu ludzi ma okazję i odwagę, by przeżyć tak niesamowitą, ekstremalną przygodę i zobaczyć podwodne cuda natury z tak bardzo bliska.

Loty balonowe

Gdy patrzymy z ziemi na balon z pewnością nie mamy raczej poczucia, że to jest jakiś rodzaj ekstremalnego sportu. W końcu balon sunie spokojnie po niebie i właściwie nic takiego się nie dzieje. Zatem wyobraźmy sobie teraz, że siedzimy w koszu tego balonu. To już zupełnie inna perspektywa. Prowadzenie czegoś, co ma silnik i kierownicę z pewnością jest w stanie opanować każdy, ale coś takiego jak balon? Sterowanie nim nie jest już takie łatwe. Trzeba brać pod uwagę ruch powietrza i potrafić zapanować nad tempem i kierunkiem jego lotu. Poza tym, co bardzo istotne, trzeba umieć wylądować bezpiecznie na ziemi. Z punktu widzenia człowieka w koszu balonu to zdecydowanie jest sport ekstremalny. Wymaga sporo odwagi, wiedzy i umiejętności. Widok balonu z ziemi jest piękny i może go podziwiać każdy. Jednak widoku ziemi z perspektywy nieba nie da się absolutnie z niczym porównać. Między innymi dlatego baloniarstwo też jest sportem ekstremalnym, w końcu takie wrażenia zdecydowanie są ponadprzeciętne.

Spadochroniarstwo

Na temat skoków ze spadochronem, najczęściej nieudanych, powstały setki, mniej lub bardziej niewybrednych, żartów. Zapewne stworzyli je ludzie, którzy zazdrościli spadochroniarzom umiejętności i wrażeń z lotu, bo te z całą pewnością są niezapomniane. Spadochroniarstwo najbardziej znane jest w wersji wojskowej, ale równie dobrze może być amatorskim sportem ekstremalnym. Podobnie jak nurkowanie nie jest najtańszy i wymaga instruktora. To jeden z tych sportów, w których trzeba się wykazać nie tylko odwagą, ale także zimną krwią. W czasie lotu nie mogą wziąć góry emocje, bo ostatecznie może nie udać się bezpiecznie wylądować. Trzeba zatem dokładnie znać własne możliwości, ale też bezbłędnie obsługiwać sprzęt. Poza tym należy pamiętać o pokorze i o tym, że starsi koledzy mają większe doświadczenie, dlatego warto im zaufać. Od początków ćwiczeń do pierwszego samodzielnie oddanego skoku z pewnością mija sporo czasu, ale warto ćwiczyć i poczekać cierpliwie na moment pełnego sukcesu, niosącego dużo satysfakcji i radości.

Paintball

Paintball jest raczej kojarzony grą zespołową, bardziej chyba niż ze sportem ekstremalnym, ale niewątpliwie nim jest. Głównie ze względu na element walki. Poza tym wymaga świetnej kondycji, która pozwala na radzenie sobie w lesie w stroju i z karabinkiem. Oczywiście paintball to nie tylko ekstremalne zadanie do wykonania. To również świetna zabawa i rywalizacja. Do paintballu w wersji sof nie trzeba wielkich umiejętności, dlatego to często jest element korporacyjnych wyjazdów, w czasie których pracownicy walczą ze sobą w dwóch drużynach. Wersja hard jest już dla nieco bardziej zaawansowanych miłośników tego sportu. Oprócz zwyczajnej drużynowej zabawy w wojnę, towarzyszy jej też odpowiednia strategia. Wówczas gra staje się znacznie ciekawsza i bardziej ambitna. Warto dojść do tego poziomu zaawansowania, bo dopiero wówczas jest ona naprawdę satysfakcjonująca, wtedy bieganie z pistoletem wypełnionym kolorową farbą zmienia się w fascynującą i bardzo realną grę strategiczną, w której można się świetnie bawić nawet, jeżeli ostatecznie skończy się z plamą na kombinezonie.

Wspinaczka

Wspinaczka wysokogórska jest niewątpliwie sportem ekstremalnym. Aby się go podjąć trzeba być w znakomitej formie i poznać sporo zasad. Najlepiej przygodę ze wspinaczką zacząć po prostu od sztucznych ścianek wspinaczkowych. Wybieranie się od razu w góry, nie jest bowiem najlepszym pomysłem. Znacznie lepiej po prostu wybrać bezpieczeństwo pod okiem instruktora i powoli się uczyć, nie próbując ominąć żadnego etapu zdobywania doświadczenia. Tylko systematyczna i cierpliwa praca pozwala na osiągnięcie tak poważnego celu. Przy okazji zdobywania kolejnych doświadczeń początkujący wspinacz uczy się też stopniowo zasad asekuracji, obsługi sprzętu, a przede wszystkim współpracy w grupie, która w tego rodzaju sportach jest niezwykle ważna. Czasami może nawet uratować życie.  Sporty ekstremalne, tak samo jak każdy rodzaj specjalizacji wymagają dużo pracy i ciągłego doskonalenia swoich umiejętności. W wypadku wspinaczki mogą one doprowadzić na światowe szczyty i dać maksimum satysfakcji oraz motywację do kolejnych działań.

Kolejki górskie

Może trudno w to uwierzyć, ale są na ziemi ludzie, dla których sportem ekstremalnym jest jazda na kolejkach górskich. Tak, tak, mniej więcej takich jakie spotyka się w parkach rozrywki. Amatorzy tego sportu nie ograniczają się do byle czego, oni szukają mocnych wrażeń na całym świecie. Znajdują je najczęściej w wesołych miasteczkach, gdzie jeżdżą rozmaitymi kolejkami, im większa, im dłuższa i bardziej zakręcona tym lepsza. Tutaj podobnie jak w przypadku skoków na bungee, chodzi o adrenalinę i endorfiny. Niektórzy boją się takich doznań i mają katastroficzne wizje, ale dla wielbicieli tego sportu to sama radość. Dla znalezienia nowej, lepszej, większej i bardziej ekstremalnej kolejki są wstanie zrobić naprawdę dużo. Jedyną dla nich motywacją są po prostu doznania jakie odczuwają w czasie jazdy. Trudno to zrozumieć? Niekoniecznie, wystarczy spróbować. Można zacząć od czegoś prostego, na przykład Chorzowie, a jeśli się spodoba to dołączyć do grona miłośników tego sportu i poszukiwać nowych kolejek zapewniających ekstremalne doznania.

Ekstremalni sportowcy

Kto może zostać sportowcem ekstremalnym? Właściwie każdy, kto tylko chce i ma o wybranym  sporcie sporo wiedzy. Tutaj nawet choroba czy niepełnosprawność nie stanowią wielkiej przeszkody. Wystarczy chcieć. Oczywiście sporty ekstremalne są, jak wszystko zresztą, dla ludzi z głową, czyli takich, którzy są za siebie odpowiedzialni i wiedzą, że podejmowanie zbędnego ryzyka, to zwyczajna głupota i stwarzanie zagrożenia dla siebie i innych. Poza tym, tego rodzaju aktywności mogą podejmować ludzie, którzy są w dobrej kondycji fizycznej i ćwiczą na bieżąco. Jeżeli do sportu ekstremalnego podejdzie się z należytą powagą i odpowiedzialnością, może on być zupełnie bezpieczny i może dawać ogromnie dużo satysfakcji, może stać się polem dla przekraczania granic i pokonywania własnych słabości. Warunkiem jest jednak to, że będzie się go traktowało jak dobrze przemyślane i precyzyjnie wykonywane zadanie. Jeśli chce się w tej materii osiągnąć sukces, lepiej brawurę pozostawić na dalszym planie, a najlepiej poza nim.

Skoki na bungee

Skoki na bungee to najbardziej popularny sport ekstremalny. Właściwie nie trzeba wiele, by taki skok wykonać. Nie trzeba do tego specjalnego sprzętu. Wystarczy się zgłosić do klubu oferującego tego typu atrakcje. Obsługa gwarantuje asekurację i bezpieczne przeprowadzenie chętnego przez każdy skok. Chociaż oczywiście każdy robi to na własną odpowiedzialność i takie właśnie oświadczenie podpisuje się przed skokiem. Rzecz jasna, aby zrobić coś takiego trzeba być zdrowym i nie mieć problemów miedzy innymi z ciśnieniem krwi i z układem nerwowym. Główną motywacją, dla której ludzie decydują się na oddanie skoku na bungee jest adrenalina. Poza tym to też dobry sposób by się wykazać odwagą. Ta może nawet zostać nagrodzona specjalnym certyfikatem. Wielu amatorów bungee posiada takowe dokumenty. Niektórzy nawet oprawione w ramki, by móc się pochwalić rodzinie i znajomym swoim wyczynem. Różnie to można oceniać, ale jeżeli tylko coś takiego daje skaczącemu radość i satysfakcję, to właściwie dlaczego maiłaby tego nie robić?

Wspinaczka po górach

Wspinając się po górach wysokich można doznać uczuć, które nieznane są ludziom, którzy chodzą po niższych partiach ziemi. Najgorszym etapem wspinaczki jest początek i koniec trasy. Na początku trzeba przełamać pierwszy wysiłek, który oblewa nas potem, sprawiając, ze musimy zrobić krótki odpoczynek. Później nadchodzi kryzys, który trzeba szybko przełamać. Następne etapy są już prostsze, ciało przyzwyczajone do wysiłku, pokonuję kolejne metry nie odczuwając już takiego zmęczenia. Problem pojawia się dopiero pod samym szczytem. Wtedy każdy krok wydaje się być nie do przezwyciężenia. Odpoczynki robimy co chwilę, mięśnie zapiekają się i drętwieją odbierając nam nadzieję na zdobycie szczytu. Trzeba mieć w sobie dużo samozaparcia, żeby nie ulec wysiłkowi i się nie poddać. Jeśli zagryziemy zęby i będziemy dalej wdrapywać się na górę, to osiągniemy nasz cel. Satysfakcja ze zdobytego szczytu jest tak wielka, że przez najbliższe kilka lat będziemy się chwalili wszystkim znajomym z naszych górskich wyczynów.

Rajdy samochodowe

Dla mnie osobiście, najbardziej ekstremalnym sportem są wyścigu formuły jeden. Bolidy osiągają tam takie prędkości, ze wystarczy mały błąd kierowcy, żeby dosłownie nic z niego nie zostało. Bolidy są małe i bardzo delikatne, praktycznie przy poważniejszym wypadku kierowca nie ma szans na przeżycie. Co kilka lat na torach formuły jeden słyszy się o śmierci. Kierowca siedzący za kierownica pędzącej maszyny jest odpowiedzialny nie tylko za swoje życie, ale też za życie innych zawodników. Każdy jego błąd może spowodować zagrożenia dla innych kierowców. Rozpędzone bolidy mogą wpadać na siebie jeden po drugim, choć błąd popełnił tylko jeden kierowca. Organizatorzy wyścigów próbują zapewnić uczestnikom zawodów jak największe bezpieczeństwo, ale prawda jest taka, że czego by nie zrobili, to i tak, nie uchroni to zawodników przed wypadkami. Trzeba by całkowicie zakazać wyścigów formuły jeden, żeby zminimalizować ryzyko do zera. A do tego prędko nie dojdzie, dlatego że jest to sport który ma wielu fanów i sponsorów.

Nurkowanie ekstremalne

Dla dwudziestoczteroletniego Pawła nurkowanie jest całym życiem. Każdą wolną chwile poświęca na rozwijanie swego ryzykownego hobby. Już od dziecka lubił zanurzać się w wodzie. Kąpiąc się w wannie nabierał w płuca powietrza i wkładał głowę pod wodę, wytrzymując tak ponad minutę. W szkole najbardziej lubił lekcję wychowania fizycznego, które spędzał na basenie. Ratownicy szybko zauważyli jego talent, wysyłając go do młodzieżowego klubu nurkowego. Od tamtego czasu przygoda z nurkowaniem nabrała tempa. Zaczęły się wyjazdy na głębokie jeziora, gdzie można było podziwiać świat podwodnej fauny i flory. Stopniowo Paweł zaczął schodzić na coraz to większe głębokości, z zaciekawieniem odkrywając nieznany mu wcześniej świat. W naukowych publikacjach pojawiło się nawet parę jego artykułów, dotyczących podwodnego świata. Dziś Paweł jest instruktorem jednego z najlepszych klubów nurkowych w kraju, szkoli i uczy przyszłych nurków  jak bezpiecznie schodzić na duże głębokości, beż użycia aparatów tlenowych.

Skoki ze spadochronu

Pierwszy swój skok odbyłem dwa lata temu. Siedziałem w helikopterze i z sekundy na sekundę bałem się coraz bardziej. Kiedy w końcu przyszła kolej na mnie skamieniałem  nie mogłem się ruszyć. Kiedy zauważył to instruktor, podszedł do mnie i zapytał czy wszystko w porządku. Nie mogłem nic powiedzieć, a on widząc to, powiedział, żebym spróbował się rozluźnić, bo inaczej nie pozwoli mi skakać. Dodał, żebym pomyślał o czymś przyjemnym i bezpiecznym. Wtedy wyobraziłem sobie, że jestem u siebie w domu i siedzę w ulubionym fotelu. Tak mnie to rozluźniło, że wstałem i podszedłem do otwartych drzwi. Instruktor uśmiechnął się i pokazał kciukiem skierowanym ku górze, że wszystko jest ok. i mogę spokojnie skakać. Kiedy byłem już w powietrzu poczułem się jakby moje ciało całkowicie straciło swoją wagę. Leciałem i nie mogłem uwierzyć, ze jestem tak wysoko nad ziemią. Wtedy przypomniałem sobie, że musze otworzyć  spadochron. Pociągnąłem za sznurek i poczułem szarpnięcie rozpinającego się nad moją głową spadochronu.

Niebezpieczne miasta

Dla niektórych ekstremalnym sportem jest nocne chodzenie po mieście. Nocą zazwyczaj kręcą się po miejskich ulicach podejrzane typki, Pełno jest tam złodziei, czy rabusiów, którzy każdego napotkanego człowieka potrafią ograbić i pobić. Są w miastach dzielnic, które mają złą sławę. Jeżeli ktoś chce poczuć adrenalinę, to może się tam nocą wybrać. Tyle,  że taki wypad może skończyć się źle dla spacerowicza, zwłaszcza jeśli idzie sam, bez żadnej ochrony. Nocą lepiej spokojnie spać, nie martwią się, czy ktoś nie wyjdzie zza rogu i nie przywita nas z nożem w ręku. Raz miałem taki przypadek. Wracałem z drugiej zmiany w pracy i akurat przed moim blokiem natknąłem się na grupkę młodocianych przestępców. Dałem im wszystko co chcieli, przez co straciłem zegarek ,komórkę i trzysta złoty, które miałem w portfelu. Na szczęście nie pobili mnie i pozwolili mi odejść, grożąc tylko, że jeśli komukolwiek powiem co mi się tu stało, to oni mnie znajdą i następnym razem nie będą już tak mili. Więc nikomu nie wspomniałem co mi się przydarzyło, aż do dzisiaj.

Ekstremalne posiłki

Mogłoby się wydawać, ze jedzenie nie może być ekstremalne. A jednak może. Na całym świecie organizowane są zawody, w których rywalizują między sobą osoby, które godzą się na konsumowanie najbardziej obrzydliwych rzeczy. Weźmy na przykład wszelkiego rodzaju robactwo, które pełza lub skacze po talerzu. Włożenie czegoś takiego dla wielu ludzi jest nie do pomyślenia, a dla zawodników to bułka z masłem, a dokładniej, z trochę ruchliwym masłem. Innym ekstremalnym przysmakiem są bycze jaja lub mięso z genitaliów zwierzęcych. Na samą myśl o zjedzeniu takiego posiłku normalnemu człowiekowi zbiera się na wymioty. A zawodnicy takich konkursów zamykając oczy i często nosy, aby tylko przełknąć specjał. Warunkiem zaliczenia konkursu jest zjedzenie wszystkiego co dostatniego okruszka, lub robaka, oraz powstrzymanie się od wymiotowanie przynajmniej przez godzinę po zakończeniu konkursu. To właśnie dla niektórych jest powodem dyskwalifikacji. Bo żołądka się nie oszuka i jeśli coś mu nie pasuje, to po prostu zwraca.